On Time ...
Maandag, 11 september 2006 Ik geef een definitie van "nu" in het algemeen en abstract in zekere zin.
We zouden kunnen omschrijven als "nu" alle staten van het totaal.
Alles wat we zien is voortdurend in beweging, op subatomair niveau en macroscopische. Nou, als er een foto werd geestelijk, of een geheel van staten, dat is un'istante. Als we met zich mee kan brengen van alle deeltjes van een nauwkeurig omschreven we bedrogen - bij wijze van spreken - in de tijd.
In feite wat er nu eigenlijk voor ons het verstrijken van de tijd dan de indirecte maat voor de verandering van staat. Als er geen veranderingen zouden zijn onmogelijk te meten of waarneming van het verstrijken van de tijd.
Maar nog steeds de "intuïtieve tijd", het gevoel van persoonlijke verstrijken van de tijd.
Er zijn twee soorten van tijd? Op een gegeven moment "T" en een intuïtieve tijd "t" op de indirecte metingen, een gebruikt in de natuurkunde bijvoorbeeld?
17 januari 2008 om 06:22
[...] Reeds vermeld in "On Time ... 'laten we dit doen vermoeden: we definiëren" nu "of momenten, als [...]