Pensieri Sottili

Uitgaande van de functie op "Microgravity" Ik heb enkele interessante overwegingen. We hebben gezien hoe we kunnen blijven in een baan rond een planeet, het benutten van de kenmerken van de zwaartekracht veld en de buitengewone eigenschappen van de cirkel (in het geval van de bol van de Aarde).
Het resulterende beeld, voor een zorgvuldige analyse, het kan echt interessant als we denken te zijn in een baan rond een massief object groot. Als we in een gesloten doos, zonder ramen, in een baan rond een planeet, het gevoel dat we het gevoel zouden geen zwaartekracht. , comunque sia penseremmo di non trovarci affatto nelle vicinanze di un campo gravitazionale. We kunnen goed dienen te worden ter ondersteuning van vrede, of op de grens, in uniform rechtlijnige beweging was echter dacht niet te vinden enkele manier in de nabijheid van een gravitatie veld. In de praktijk is de twee afbeeldingen hieronder zijn voor ons aan de rand van de doos, precies hetzelfde (zie perfect cirkelvormige banen en de planeet Aarde perfect bolvormige!):

Fig.1 - Verloren in de siderische ruimte, ver weg - zeg - van de planeten en sterren

Of

Fig.2 - in een baan rond de Aarde

Figuur 2 is het meest intrigerende. Als we kijken zorgvuldig ontdekken we de unieke eigenschappen van de cirkel (of bol). Als we in beweging rond een massief object, zoals grote, onze perceptie is rustig. Zie niet krachtig dall'abitacolo daar beseffen dat we samen in ronde cirkelvormige baan.

Stel je voor als je liever in een baan rond een bal volledig wit en glad, dus ze hebben geen verwijzing naar het dat onze show elke beweging!

dal centro della Terra. Het kenmerk van deze motie wordt identiek aan de gebouwen te houden een bepaalde afstand van het centrum van de Aarde. De box is geplaatst op een cirkel (of bol) groter van de Aarde. Als we vergeten voor een moment dat we rond de Aarde, wordt het beeld dat we vorm is gewoon een doos stopt op een bepaalde afstand van de Aarde! De eigenschappen van de cirkel (of bol) zijn zodanig dat we kunnen zeggen dat elke positie van het vak is gelijk aan een ander, het belangrijkste is om op dezelfde afstand van het centrum van de Aarde. Vervolgens:

Fig.3 - Van elke hoek we kijken naar de situatie niet verandert

Figuur 3 laat zien hoe elk punt op de cirkel dell'Orbo reisde van onze vak is gelijk aan een ander punt, hetzelfde geldt voor de punten op het oppervlak.

Bovendien, als we bedenken dat we, zoals weergegeven in figuur 4,

de kwestie wordt interessant. In onze verkeer op het ronde pad of vroeger of later (afhankelijk van de grootte van de cirkel en onze snelheid) gaat terug naar af, dat is voor ons, ondanks de stilte of uniforme rechtlijnige beweging onbepaald is, in termen van rotatie heeft een Op elk moment van dit pad wordt telkens opnieuw bij elke beurt.

. Ik heb het punt B om het beste idee van wat er gebeurt als we het oogpunt. We hebben gezegd dat langs de baan van onze kring, bij het ontbreken van referentiepunten, kunnen we stellen dat zij in uniform rechtlijnige beweging. Dit betekent sdrotolando (pauze de cirkel in punt A) onze kring, die vanuit ons oogpunt is de situatie:

coincidono! Het interessante is dat A en A 'match! e vice versa. Dat is wanneer we op hetzelfde moment zijn we in A naar A 'en vice versa. e abbiamo già detto che non gode di nessuna caratteristica particolare rispetto ad un qualsiasi altro punto. Deel A wordt elk punt van de cirkel en we hebben al gezegd dat geen bijzonderheid in vergelijking met elk ander punt. Hieruit volgt dat we kunnen breken onze kring op ieder punt.

Dit alles toont aan hoe het veranderen van de standpunten die coomune, zoals een roterende beweging, kan compartimenten nieuwsgierig als gezien vanuit een ander perspectief (onthoud het spel van PacMan, waar hij ging aan de ene kant van het scherm om terug te keren van het tegendeel) .

o multiversi . Bovendien kunnen we vragen, indien aan bepaalde kenmerken van de elementaire deeltjes, zoals de symptomen en niet op resort snapshots snellere transmissie van licht, kan worden verklaard door de verschillende referentie-systemen zonder een beroep te doen op theorieën van vele werelden of multiversi.

. Zonder in detail te treden hier een aantal experimenten (praten over quantummechanica natuurlijk) hebben aangetoond verbindingen tussen twee verre paricelle, zoals in het geval van A en A '. Aansluitingen voor gedrag spiegel of in enig opzicht verband houdt.

per le particelle? Het kan zijn dat wat in onze ogen zien we hoe het plan is om de deeltjes?

e il futuro , dove, quest’ultimo, viene svelato o previsto dalle formule stesse. De stranissime formules van de fysica en haar theorieën (geldig voor de hele toespraak van de wetenschap in het algemeen) zijn geboren uit een vergelijking van het verleden met het heden en de toekomst, wanneer deze bekend wordt gemaakt of door de formules zelf. In zekere zin, een goede fysieke theorie dat het voelt net als "krijgt" de prognose.

Al de opmerking dat we kunnen doen over de werkelijkheid om ons heen is toegestaan door de passage van tijd. De vlucht van een vogel zou niet mogen worden gezien als een beweging zonder een goede relatie tussen een bepaald moment en de volgende. Meet de lengte van een tabel zou impossbile een tijd zonder bewegende als de onze.

Probeer bijvoorbeeld eens te denken over hoe meten we een verschil in snelheid, en dus, zoals we aangeven wat we waarnemen als een beweging.
Als een object in een bepaald tijdstip t ₀ wanneer ik een beweging in een ander gegeven moment t ₁ maatregel een verschil van standpunt. ). In de praktijk, identificeren we twee porties van de tijd, door het bijhouden van een (t _0). Wij streven naar een tweede - of hoger (t _+1). ) comprendo - o calcolo - una variazione di posizione solo perchè ho tenuto da parte la prima lettura e considero successiva l’altra. Wanneer ik _P-1 (de positie gemeten op tijdstip t ₁₎ Ik begrijp - of berekening - een verandering van standpunt alleen maar omdat ik die bij de eerste lezing en overwegen naast de andere.

P ₀ ? Wat zou er gebeuren als ik alleen kon analyseren het punt P ₁ P _0? Ik zou geen enkele verbinding met het bepalen van de beweging - de stand - en verleden - en dan - ook de toekomst. Ik ken slechts een keer. In de praktijk, zo kon ik niet opzij zetten van de eerste lezing P _0, elke opeenvolgende lezing zou worden geïsoleerd in de tijd (en ruimte).

Het lijkt dan ook dat met alleen deze fysica heeft weinig over te discussiëren. Een aanvrager, door zelf, geeft niet veel nuttige informatie. En 'de relatie met het verleden was het verlichten ons over wat er kan gebeuren na (prognoses).

Zoals hierboven vermeld, wordt ook gesteld dat er sprake lijkt te worden gedefinieerd binnen un'istante, zoals grootte, lengte, maar verbergt de aanwezigheid van heden en verleden, tenminste. Wanneer we het meten van de lengte van een zijde van een tafel, bijvoorbeeld een verschil in ruimte en tijd, we zijn zo gewend aan neerslag in de tijd dat we vergeten heel gemakkelijk.

Een beeld dat heeft me altijd gefascineerd, met betrekking tot de maatregelen, is als volgt. Kijk naar de drie beelden hieronder weergegeven:

We hebben een bal die wordt geleidelijk naderen de richting van een muur (van rechts naar links, zoals ik afgeleid uit gelabeld het moment van het tijdstip t _0, t _{1 en} t _2), en waarom ik dit zeg ik!

Die de etiketten in elke frame (t _0, t _{1 en t-2)} niet tot een richting (een richting en een reeks) aan de drie afzonderlijke termijnen. è molto piccolo posso sostenere che la sfera possiede molta energia (cinetica) e presumo che si schianterà con violenza contro il muro. Nu is het merkwaardig is, is dit: als het tijdsinterval tussen t ₂ en t ₀ is erg weinig kan ik stellen dat de bal heeft veel energie (kinetische) en ik neem aan dat schianterà heftig tegen de muur. è passato un anno , saremo tentati di presumenre - come prima - che non accadrà nulla di violento. Of scoprissimo dat tussen ₂ en t ₀ wordt de laatste een jaar, zullen we geneigd te presumenre - zoals voorheen - dat zal niet gebeuren wat gewelddadig. De merkwaardige is dat we kijken naar de beelden een voor een, en het opheffen van alle informatie die tijd heb ik geen manier om te meten of te voorspellen niets.

De kinetische energie en dynamiek van de bal zijn onbekenden in alle drie de frames weg de tijd. Bovendien worden zij grootmoedig, Ik garandeer u minstens de sequentie. Iemand zou men kunnen redeneren dat we kijken naar drie frames in willekeurige plaatsen! e - a sua volta - t ₁ prima di t ₂ ! Alchè de situatie zou wel erg dramatisch omdat we konden niet eens bewegen die voor t ₀ tot t _1, en - weer - in de eerste plaats van t ₁ t _2!

De vraag wordt dan: wanneer de informatie opgenomen momentum en energie?

Als ik de laag elke keer verlies ik de conceptie van de werkelijkheid zoals we gewend zijn te zien, snelheid, positie, energie, dynamiek, plotseling verdwijnen zonder teruggevorderd meer!

Tijd is zo belangrijk en vitaal (en vanzelfsprekend) dat we vergeten wat er zou gebeuren zonder dat?

De filosofie wiskunde is zo charmant en glad als het kan - en vaak - veel meer dan de objectieve fysieke werkelijkheid om ons heen. Het vermogen om te bedenken oneindige getallen tussen 1 en 2 is al op zich een fascinerend.
In feite is de nummer 1 en nummer 10 ⁹⁹ wat echt anders? Zijn niet twee nummers? 10 ⁹⁹ erg groot is? Maar groot in vergelijking met wat?
Ik zou ook kunnen stellen dat 1 is erg groot ... in vergelijking met 10 ^-99 of 0,000000000000000000001!

De fysieke werkelijkheid, met de waarnemingen, metingen en experimenten, wordt opgelegd aan de andere kant een aantal beperkingen. In de fysieke "echte" we gebruiken de wiskunde en de nummers te beschrijven en analyseren van een verscheidenheid van verschijnselen. Deze manier van werken kan uiteraard leiden tot een "kleine" paradoxen en tegenstrijdigheden. Het fascinerende mysterie van de natuur laat zien hoe wiskunde gebruikt te worden met de nodige voorzichtigheid bij de wiskundige theorie het gaat om metematica-toegepast.

Het gedeelte van het heelal dat wij zien en - enigszins - te meten, lijkt te hebben beide een discreet karakter is een familielid. De relatieve is het feit dat twee verschillende massa's (zoals de 1 en 10 ⁹⁹⁾ toont de fysieke eigenschappen - meetbare - uiteraard verschillend.
Een grote massa, zoals zonne-energie, produceert zoveel duidelijk verstoring van de ruimte en tijd veel belangrijker is dan de massa van onze maan. Maar het heelal in zijn grootsheid, zoals u weet? Als het heelal echt oneindig, de massa van de zon zou een "aantal" als de massa van de Maan! Zij zouden dan twee volledig identiek zijn, want wat zou de meter (of schaal) te bepalen dat de Zon (10 ⁹⁹⁾ is belangrijker dan de Maan (1)?

Met andere woorden, kan er bijvoorbeeld een planeet zoals de Aarde, maar een miljard keer groter?

Wat lijkt het vreemd is dat de grootte van de aarde, ons zonnestelsel, van onszelf, zijn niet willekeurig gekozen. Of ze zijn naar iets.

Un'indizio in het bijzonder, kunnen verbergen de grenzen - die door Einsteins relativiteitstheorie beperkt - de snelheid van het licht c. Filosofisch gezien, de snelheid van licht is een zeer interessant onderwerp. De eerste vraag die spontaan bij me opkomt is: omdat het licht reizen tot - bijna - 300.000 kilometer per seconde? Waarom niet 600.000 of 100.000? Ik heb niet veel invloed op de limiet, maar de waarde!

Dan, als we concentreren op de limiet, dit gevolgen heeft nog meer onthutsend. Laten we dan verliezen de waarde in zichzelf en zich richten op onroerend goed dat de snelheid van het licht is enorm (ten opzichte van ons mensen), maar over.

Het heelal in zijn "oneindige worden" oneindige kan vormen van het leven met verschillende meeteenheden. Soms heb ik gedacht de mogelijkheid dat er sprake is van buitenaardse beschaving dat onderscheidt ons in grootte. Stel je voor dat een vreemdeling met een lange arm als de straal van ons sterrenstelsel, de Melkweg!

De science-fiction, maar konden voorspellen de relativt om het leven moeilijk maken!

Om beter te begrijpen, wat er zou gebeuren met een staaf van ijzer, of enig ander materiaal, 600.000 kilometer lang? Kijk naar de foto hieronder

We hebben een cirkelvormige as, waarvan de lengte van 600.000 kilometer. Uitzicht op een moment de vraag of het mogelijk is op een veiling in zijn soort (het zou imploderen vanwege het gewicht van zijn eigen massa ...?) Het merkwaardige is dat geduwd als de schacht van de pijl in de richting die wij willen ten minste twee seconden voordat de het tegenovergestelde van een eveneens in de richting van de pijl! Waarom? Als de veiling lang tweemaal de afstand die het licht reist in een tweede en zag dat niets sneller kan reizen dan het licht, het betekent dat de informatie van de ene kant om te worden gebruikt in van tevoren (reizen op volle snelheid ) ten minste twee seconden, zo niet meer, gezien het feit dat 300.000 km / s is de snelheid van het licht in een vacuüm en niet binnen een materiaal.

Bovendien is de integriteit van de veiling zou in constant gevaar, zoals de moleculaire interne cohesie communiceren met snelheden tot c!

Dit aspect van de fysieke werkelijkheid is cursioso minste met betrekking tot een soort van wiskundige gezegd: als een segmente lang als je wilt! In relatà we weten dat een veiling kan niet zo lang als ze willen, zelfs niet in staat om het te bouwen en als we proberen voor te stellen dat deze wordt beperkt relativiteit opent verontrustende scenario's!

Sommigen redeneren misschien dat heeft niets te maken met de wiskunde-segment van de veiling! Hij had gelijk. Ik was een pure reflectie, zonder pretense.

Leven, maar het begrip "grens", maar niet wiskundige oefening. Het is interessant vanwege de limiet! De waarde van C is misschien wel een bericht uit de natuur dat we negeren? Hoeveel andere grenzen bestaan? Bijvoorbeeld, de temperatuur heeft een lagere grenswaarde, die overeenkomt met de volledige moleculaire Stasi (het absolute nulpunt van de Kelvin schaal, die overeenkomt met -273,15 ° C "verbergt een koeling ontoegankelijk! Wij willen eindeloze pogingen om af te koelen een lichaam precies nul graden Kelvin "[Jean-Pierre Luminet en Marc Lachièze-Rey, eindproducten of oneindig? Grenzen en raadsels van het Heelal - Raffaello Cortina Editor]). Hoewel ik kan ook denken aan het verstrekken van meer en meer energie aan een orgaan, met zijn atomen sneller (maar ook hier op het hoogste snelheid zal c!) Ik kan niet cool voor onbepaalde tijd. Aankomen op een punt waar de atomen zijn vastgoed onderneming en een ding kun je niet meer stoppen! Dat is oneindig en eindeloze elkaar weer ontmoeten, aan de ene kant en de andere!

Als de ruimte drie dimensies heeft, omdat de tijd moeten hebben slechts een?

Als in plaats van ons ouder elke passerende tweede, dit verandert ons concept van tijd?

Ik geef een definitie van "nu" in het algemeen en abstract in zekere zin.
Kunnen definiëren als "nu" alle staten van het totaal.

Alles wat we zien is voortdurend in beweging, zowel macroscopisch en subatomaire niveau. Nou, als ik schiet een geestelijke toestand, of een groep landen, dat is un'istante. Als we zouden kunnen brengen alle deeltjes tot een goed omschreven we bedrogen - om zo te zeggen - de tijd.

In feite wat er nu eigenlijk voor ons het verstrijken van de tijd, zo niet de indirecte meting van veranderingen in de toestand. Als er geen veranderingen zouden zijn onmogelijk te meten of observeren het verstrijken van de tijd.

Maar nog steeds de "gemakkelijke tijd", het persoonlijke gevoel de loop van de tijd.

Er zijn twee soorten van tijd? Op een gegeven moment "T" intuïtief en een tijd "t" op indirecte metingen, zoals gebruikt in de natuurkunde bijvoorbeeld?

Wat betreft de kwestie van "reizen in de tijd," zeg ik maar een ding: als je niet echt weet wat de tijd van deze vraag verliest alle zin iets!