Thin Gedachten

Het drama over het leven van Einstein wordt voorgesteld in twee afleveringen op RAI UNO 26 en 27 oktober 2008, was een echte teleurstelling. Sin. Het thema en waardig werk, maar het is wel erg verkeerd begrepen en traslasciato het meest. Ik heb niet begrepen de boodschap en het doel van de fictie; precies wat je wil zeggen en welke boodschap u zou bieden.

Geen verwijzing naar een meer dan levensgrote Michele Besso, waarvan de credits kan gevonden worden op het einde van het artikel van memorabel Sull'elettrodinamica organen in de motie:

Tot slot wil ik noem mijn vriend en collega Michele Besso hebben meegemaakt tijdens het werk getrouw aan de problemen hier besproken hebben, en hem bedanken voor de vele waardevolle suggesties.

Interpretatie, naar mijn mening, zeer twijfelachtige rol van de vader en echtgenoot. Ook de houding "brutaal" gezien de "character" Ik dacht dat het overdreven en verstoken van de werkelijke betekenis van "vrij man" dat naar voren komt uit de geschriften en brieven van dezelfde Esintein.

Voor de wetenschappelijke deel heeft dus niets gezegd heeft, elke zweem mal voorgesteld met kennelijke fouten van concept, dragen nogmaals op "vergroten" het aura van mysterie en gevoel van totale onbegrip over het werk van de wetenschapper.

Persoonlijk, dan ben ik helemaal niet bevalt. Echt een schande te hebben verspild een mooie gelegenheid om te laten zien, echt, maar vraagt zich af kon zien wat een man "gemeenschappelijk belang", zoals ieder van ons.

Om inzicht te krijgen in zijn essentie in het Klein Relativiteit moeten we voeren een van de meest fascinerende van de natuur: het licht.

Waarom verhuizen van auto's in de race "over" een snelweg aan het licht?

Waarom, gelet met name zichtbaar zijn, heeft een belangrijke rol gespeeld in de "ontdekking" van Relativiteit Restricted en heeft ook ertoe geleid dat de fysica van de late negentiende eeuw op de rand van een crisis.

In werkelijkheid moeten we niet noodzakelijkerwijs belang van het licht, als zichtbaar licht, maar dat uitzonderlijk fenomeen dat heet het elektromagnetische veld.

Wat is, om te beginnen met het woord kamp?

The Field

Het concept van Campo was van groot belang voor de uitleg en begrip van de vele verschijnselen. De invoering daarvan moet je intuïtie van de grote natuurkundige Michael Faraday. In een poging om een gebied als voorbeeld nemen we hier onze planeet Aarde. Als we spreken over gravitatie-gebied, bijvoorbeeld verstaan het gebied rond onze planeet, die heeft de eigenschap om de massa's naar het midden van de Aarde. Het kamp is dus ook bestaat in een vacuüm en is het resultaat van de aanwezigheid van iets.

Een magneet als een gewone magneet, bijvoorbeeld, genereert wat omschreven wordt als het magnetisch veld rondom het gebied in de ruimte om hem heen.

Een elektrische lading genereert punt, rond de regio in de ruimte rondom wat wordt aangeduid als Camp Electric.

Wat is dan van een elektromagnetisch veld?

Is de naam van elektromagnetische velden (of elektromagnetische straling) de combinatie van een elektrisch veld en een magnetisch veld. Wat we weten te ontdekken, naast andere dingen, is dat een magnetisch veld is nauw verbonden met een elektrisch veld, en vice versa. In de bijzondere omstandigheden van elk produceert de andere. Twee kanten van dezelfde medaille woorden. De verbazing, toen kwam toen werd ontdekt dat de variatie van een elektrisch veld, samen met een magnetisch veld (elektromagnetische veld) geproduceerde golven, als bij toeval, waren op reis in een vacuüm bij de snelheid van het licht c (299.792.458 m / s).
Sterker nog, we laten zien dat het zichtbare licht was maar een - vooral - een elektromagnetische golf. Het fascinerende is dat radiogolven, bijvoorbeeld, zijn ook elektromagnetische golven. We zien niet alleen omdat radiogolven die ze hebben een frequentie (of golflengte), andere dan zichtbaar licht en dus niet door onze visuele zintuigen, ogen, maar in wezen de ether (met een golflengte tussen 1 meter en 1 kilometer) en een kaars zijn precies hetzelfde!

De warmte afgegeven door een warm lichaam, bijvoorbeeld, is ook een elektromagnetische golf: het infrarood. We kunnen niet zien met blote ogen (onze ogen waarnemen met golflengten tussen 400 nanometer en 700 nanometer, maar er zijn hulpmiddelen, medische en militaire dat kan "zien" wat infrarood), maar we waarnemen als "gevoel van de hitte." (meer ...)

Preambule

De relativiteitstheorie van Einstein lijkt beperkt tot een publiek van specialisten. Ironisch genoeg was het beter bekend bij het grote publiek op het tijdstip van de bekendmaking ervan (1905 en verder) dan nu het geval is. Het is een theorie die moet worden geleerd van de school (zoals een beperkt of speciale relativiteitstheorie), mede gezien de grotere visie en dat geeft ons inzicht in de realiteit om ons heen. Ik besloot dus om te bespreken in de diepte als onderwerp van belang is voor extreme fix sommige punten vaak verkeerd geïnterpreteerd en aan te tonen dat betekent een belangrijke doorbraak, ook vandaag, dat verdient te worden toegankelijk gemaakt voor de snelweg, zelfs bij deze en fysieke - in de strikte zin van het woord - zij niet willen of niet de behoefte voelen om mee te doen.

Maar de actoren die betrokken zijn vele, niet vanwege het begrijpen van de theorie zelf, en voor de gevolgen die het heeft geproduceerd. Dus heb ik besloten tot splitsing van het Post-aandelen, die manier van denken over Post in ieder afzonderlijk. Aan het einde Ik hoop me te kunnen bieden zodat het gemakkelijker en meer een interessant onderwerp beschouwd, ten onrechte, van Elite en / of taboe.

In de Post gepraat over tijd, ruimte, massa en licht. In praticolare Time and Light moeten belang als onderdeel van het dagelijks leven.

Opmerking: Een andere belangrijke prestatie die verband houden met de relativiteitstheorie was de inspanning die de eenmaking van Einstein begrippen, eigenschappen en interpretaties in een enkele visie. Inspanning nog steeds achtervolgd door het fysieke en ter vereenvoudiging van de visie en perceptie van de wereld om ons heen. Einstein slaagde gedeeltelijk, zoals we zullen zien, was echter een grote stap vooruit!

Geschiedenis

De relativiteitstheorie van Einstein werd voor het eerst gepubliceerd in 1905. Het is de meest bekende (de juiste is als een natuurkundige zou zeggen), maar moet eraan worden herinnerd dat Einstein was niet de bedoeling in het concept van de relativiteitstheorie (zie onder meer in Posten en later als hij is gekomen om de relativiteitstheorie). Bovendien wordt de theorie gepresenteerd in 1905 wordt vermeld als Restricted relativiteitstheorie of Special (Ik stel ook voor traagheid), dit is de reden waarom de systemen met elkaar in uniform rechtlijnige beweging, dan is geen rekening gehouden met de systemen in de versnelling of willekeurige beweging (voor dit type Einstein Vervolgens werkte moties op de Theorie van de Algemene Relativiteit). Samengevat:

1. Beperkt relativiteit (of speciaal) - 1905
2. Algemene relativiteitstheorie (gravitatie) - 1916

Einstein wordt gecrediteerd met onder begrepen en voldaan, op te geven, een hele reeks ontdekkingen, veronderstellingen en demonstraties en duidelijk hebben gemaakt, voor eens en voor altijd de misverstanden en inconsistenties op het moment. Wij kunnen dan ondersteuning, zonder het werk van Einstein, dat er veel werk was al gedaan in 1905, zoals we zullen zien.

Opmerking: Voor de volledigheid en om een beeld te krijgen van de situatie, moeten we dat vandaag de theorie en Releatività Restricted-generaal, met succes alles uitleggen dat er gebeurt met de macroscopische wereld, met inbegrip van sterrenstelsels en universum. By contrast, relativiteit, vindt het moeilijk om subatomair niveau. In dit geval raakt de Quantum Mechanica. Echter, de huidige theorie van de Quantum Mechanica (met al zijn varianten), hoewel daar weten te bereiken aanzienlijk succes als het gaat om deeltjes, valt dramatisch gewoon zout schaal, bijvoorbeeld met betrekking tot de zwaarte zelf!

Het concept van Relativiteit

Zoals blijkt uit de naam spreekt van relativiteit als men vraagt zich af wat er gebeurt (of betrekking hebben) tussen hen in beweging is, vooral tussen twee of meer systemen in uniform rechtlijnige beweging, die dan bewegen op rechte paden met constante snelheid . (Meer ...)

Uitgaande van de Post over "Microgravity" Ik heb enkele interessante overwegingen. We hebben gezien hoe we dit kunnen blijven in een baan rond een planeet, het benutten van de kenmerken van het gravitatie veld en de buitengewone eigenschappen van de cirkel (van de bal in het geval van de Aarde).
Het resulterende beeld, met zorgvuldig worden geanalyseerd, kan echt intrigerend om te denken waar ons te vinden in een baan rond een massief object groot. Als we er in een gesloten box, zonder ramen, in een baan rond een planeet, het gevoel dat we het gevoel zou de zaak geen zwaartekracht. , comunque sia penseremmo di non trovarci affatto nelle vicinanze di un campo gravitazionale. We kunnen ook steun nodig hebben om te zwijgen of tenminste, in uniform rechtlijnige beweging, maar beide vinden dat ze helemaal niet dicht bij een gravitatie veld. In de praktijk geven de twee afbeeldingen hieronder zijn voor ons naar de rand van het vak precies hetzelfde (zie perfect cirkelvormige banen en perfect bolvormige planeet Aarde!)

Fig.1 - Verloren in de ruimte, ver weg - zeg - door planeten en sterren

Of

Fig.2 - In een baan rond de Aarde

In figuur 2 is het meest intrigerende. Als we kijken zorgvuldig ontdekken we de buitengewone eigenschappen van de cirkel (of bal). Wanneer wij ons in beweging rond een massief object, zoals grote, onze perceptie is stil. Niet krachtig dall'abitacolo zie daar beseffen dat we ons begeven in een baan rond langs circulaire.

Stel je voor dat je de voorkeur aan in een baan rond een bal volledig wit en glad, zodat zij niet te verwijzen naar het dat onze show elke beweging!

dal centro della Terra. Het kenmerk van deze motie wordt identiek aan de gebouwen te blijven een bepaalde afstand van het centrum van de aarde. Ons vak is gelegen op een cirkel (of een bol) grootste van de Aarde. Als we vergeten voor een moment dat we ons wel rond de aarde, het beeld dat wij vorm is gewoon een doos stopt bij een bepaalde afstand van de aarde! De eigenschappen van de cirkel (of bal) zijn zodanig dat we kunnen zeggen dat elke positie van het vak is gelijk aan een ander, het belangrijkste is om de exacte dezelfde afstand van het centrum van de aarde. Daarom:

Fig.3 - Vanuit elke hoek we kijken naar de situatie niet verandert

Figuur 3 toont hoe elk punt op de cirkel dell'Orbo reisde van ons vak is equivalent aan een ander punt, dat geldt ook voor de punten op het aardoppervlak.

Bovendien, als we bedenken dat we ons begeven, zoals afgebeeld in figuur 4

De vraag moet dus interessant. In onze beweging of cirkelvormig pad vroeg of laat (afhankelijk van de grootte van de cirkel en onze snelheid) terug bij af, dat is voor ons ondanks de vrede of de uniforme rechtlijnige beweging geldt voor onbepaalde tijd, in termen van rotatie heeft een Op elk moment deze route zal worden telkens opnieuw bij elke beurt.

. Ik markeerde het punt B om beter idee van wat er gebeurt als we veranderen oogpunt. We hebben gezegd dat langs de baan van onze kring, bij het ontbreken van referentiepunten, kunnen we stellen dat zij in uniform rechtlijnige beweging. Dit betekent sdrotolando ( "break de cirkel in punt A) onze kring, die uit ons oogpunt is de situatie nu als volgt:

coincidono! Het interessante is dat A en A 'match! e vice versa. Dat is wanneer we samen zijn we in A naar A 'en vice versa. e abbiamo già detto che non gode di nessuna caratteristica particolare rispetto ad un qualsiasi altro punto. Deel A wordt overal op de cirkel en we hebben al gezegd dat niet van genieten iedere bijzonderheid in vergelijking met enig ander punt. Hieruit volgt dat we kunnen onderbreking onze kring op een bepaald moment.

Dit alles toont aan hoe het wijzigen van standpunten die coomune als een roterende beweging is, kan blijken als compartimenten nieuwsgierig gezien vanuit een ander perspectief (onthoud het afspelen van Pac Man, waar hij ging naar buiten om een deel van het scherm terug te keren uit de tegenovergestelde) .

o multiversi . Bovendien kunnen we vragen, indien aan bepaalde kenmerken van de elementaire deeltjes, zoals symptomen en niet op resort snapshots snellere overdracht van het licht, kan worden verklaard door de verschillende referentie-systemen zonder hun toevlucht te nemen tot de theorie van de vele werelden of multi.

. Zonder in detail te treden hier een aantal experimenten (praten over quantum mechanica natuurlijk) hebben aangetoond verbindingen tussen twee paricelle ver, zoals in het geval van A en A '. Aansluitingen voor gedrag spiegel of in enig opzicht verband houdt.

per le particelle? Het kan zijn dat wat we in onze visie zien wij als circulaire deeltjes?

De filosofie van de wiskunde is zo charmant en glad moet het mogelijk worden om - vaak - veel meer dan de fysieke-objectieve werkelijkheid om ons heen. Het vermogen om te bedenken oneindige getallen tussen 1 en 2 is al op zich een fascinerend.
In feite is de nummer 1 en nummer ^{10 99} wat echt anders? Worden niet twee nummers? ^{10 99} erg groot is? Maar veel respect voor wat?
Ik zou ook kunnen beweren dat 1 is erg groot ... in vergelijking met ^{10 -99} of 0,000000000000000000001!

De fysieke werkelijkheid, met de waarnemingen, metingen en experimenten, we aan de andere kant, een aantal beperkingen. In de fysieke "echte" gebruiken we de wiskunde en getallen te beschrijven en analyseren van een verscheidenheid van verschijnselen. Deze manier van werken kan uiteraard leiden tot een "kleine" paradoxen en inconsistenties. De fascinerende mysterie van de natuur laat zien hoe wiskunde moet met voorzichtigheid gebruikt worden wanneer de wiskundige theorie die u nodig heeft, metematica te werken.

Het gedeelte van het heelal die we zien en - in zekere zin - voor het meten, lijkt het erop dat zowel een discrete karakter is een familielid. Het relatieve karakter is het feit dat twee verschillende massa's (bijvoorbeeld 1 en ^{10 99)} tonen aan fysieke kenmerken - meetbare - uiteraard verschillend.
Een grote massa, zoals zonne-energie, produceert een heel duidelijk ruimte-tijd verstoringen veel belangrijker is dan de massa van onze maan. Maar het heelal in zijn oneindige ruimte, zoals u weet? Als het heelal oneindig is inderdaad, de massa van de zon zou een "aantal" als de massa van de Maan! Zij zouden twee volledig identiek zijn, want wat zouden de metro (of schaal) te bepalen dat de Zon ⁽¹⁰ 99) is belangrijker dan Luna (1)?

Met andere woorden, er sprake zou kunnen zijn, zoals een planeet die lijkt op Aarde maar een miljard keer groter?

Wat lijkt vreemd is dat de grootte van de Aarde, ons zonnestelsel, van onszelf, waren niet toevallig gekozen. Of beter gezegd, zijn naar iets.

Un'indizio Dit zou kunnen verbergen van de grens - opgelegd door de beperkte relativiteitstheorie van Einstein - de snelheid van het licht c. Filosofisch gezien, de snelheid van licht is een interessant onderwerp. De eerste vraag die spontaan bij me opkomt is voor mij ook: Waarom reizen licht - bijna - 300.000 km per seconde? Waarom niet 600.000 of 100.000? Ik heb niet veel invloed hebben op hun limiet, maar de waarde!

En als we concentreren op de limiet, dit gevolgen heeft nog meer onthutsend. Laat dan verliest hij zijn waarde op zichzelf is en zich moet concentreren op eigenschappen die de snelheid van het licht is enorm (ten opzichte van ons mensen) maar voorbij.

Het heelal in zijn "oneindige worden" kon voorzien dat oneindige vormen van leven met verschillende meeteenheden. Soms heb ik gedacht dat de mogelijkheid dat er sprake is van een buitenaardse beschaving die ons onderscheidt in grootte verschillen. Stelt u zich eens voor dat een vreemdeling met een lange arm als de straal van ons melkwegstelsel, de Melkweg!

De science-fiction, maar konden voorspellen relativt het leven moeilijk maken!

Om beter te begrijpen, wat er zou gebeuren met een staaf ijzer, of enig ander materiaal, 600.000 km lang? Kijk naar de foto hieronder

Wij hebben een ronde schacht, waarvan de lengte is 600.000 kilometer. Onvoldoende aandacht voor een moment de vraag of het mogelijk is voor het verkrijgen van een veiling in zijn soort (dit kan imploderen, gezien het gewicht van zijn eigen massa ...?) Het vreemde ding is dat als de veiling gaan in de richting van de pijl zou nemen ten minste twee seconden voordat de Een deel van een omgekeerde beweging ook in de richting van de pijl! Waarom? Zoals de veiling lang tweemaal de afstand die het licht reist in een seconde, en zag dat er niets kan reizen sneller dan het licht, dan betekent dit dat informatie om van het ene einde te maken aan dell'asta moet gebruiken (reizen op volle snelheid ) Ten minste twee seconden, zo niet meer, gezien het feit dat 300.000 km / s is de snelheid van het licht in een vacuüm en niet binnen een materiaal.

Bovendien is de integriteit van de veiling zou zijn constant in gevaar, aangezien de interne cohesie moleculaire communiceren met snelheden tot c!

Dit aspect van de fysieke werkelijkheid is cursioso het minst in verband vast te stellen wat deze wiskundige krijgt een segment lang als je wilt! In relatà weten dat een veiling kan niet zo lang als u wilt, we falen op te bouwen en zelfs als we proberen te bedenken dat dit de relativiteit beperkt geopend verontrustende scenario's!

Er zijn mensen die zeggen dat niet kwalijk Segment wiskundige met de veiling! Het zou wel kloppen. Ik was een zuivere reflectie, zonder enige aanspraak.

Leven, echter het begrip "grens", maar niet wiskundige oefening. Het is interessant omdat deze limiet! De waarde van C is misschien wel een bericht van aard dat wij verwaarlozen? Hoeveel andere grenzen bestaan? Bijvoorbeeld, de temperatuur heeft een lagere drempel, die overeenkomt met de complete moleculaire stase (het absolute nulpunt van de schaal Kelvin, dat is -273,15 ° C "verbergt een koeling ontoegankelijk! Je zou er eindeloze inspanningen om af te koelen een lichaam precies nul graden Kelvin "[Jean-Pierre Luminet en Marc Lachièze-Rey, eindproducten of oneindig? Grenzen en raadsels in het heelal - Raffaello Cortina Editor]). Hoewel ik kan ook denken aan het verstrekken van meer energie aan een orgaan, waardoor de atomen sneller (maar ook hier de maximum snelheid zal c!) Ik kan niet cool voor onbepaalde tijd. Ga naar een punt waar de atomen zitten vastgoed onderneming en een ding kun je niet meer stoppen! Dat is oneindig en eindeloze elkaar weer ontmoeten, aan de ene kant en de andere!

De zwaartekracht is een verschijnsel dat zo fascinerend! Tijd samen is echt een raadsel voor menselijke begrip.

De massa, zoals de aanwezigheid van materie, van invloed is ruimte?

Als dat was niet de zwaartekracht - bijvoorbeeld - niet kan optreden. Het is interessant op te merken dat voor hetzelfde bedrag van de massa, of de hoeveelheid van de materie (energie), de verdeling ervan in de ruimte (zijn desità bijvoorbeeld) invloeden zo evident voor de ruimtevaart zelf, en dus de massa zelf!

Deze - in feite - is een van de dingen die ons leert releatività algemene Einstein.
Het fascinerende is dat de zaak niet kan worden willekeurig verspreid in de ruimte. Enorme hoeveelheden massa gelegen in relatief kleine porties van de ruimte bepaalt de kromming van de ruimte zelf dat dit ertoe leidt wat we waarnemen als de zwaartekracht!
De Aarde we live op hoffelijkheid, is een uitzonderlijk voorbeeld van dit merkwaardige gedrag. De massa van onze planeet, inafatti is geconcentreerd in een ruimte te klein voor de productie van de zwaartekracht dat houdt ons vast aan de grond.

Als de massa van de aarde is verdeeld in een regio in de ruimte groter is, de intensiteit en de gravitationele effecten zou anders zijn!

Wie weet waarom - toen - de zwaarte wordt geleverd als acceleratie, en niet als een constante snelheid?

Het lijkt alsof de massa tendesse uit te breiden, terwijl de ruimte (tijd) tendesse ter bestrijding van dergelijke criminaliteit.

che gli è stato tolto! Kijkend naar onze planeet zou moeten beginnen te denken dat hij niet daadwerkelijk genereren van de zwaartekracht, maar de lege ruimte rond om te probeert te herstellen van een ruimte die was verwijderd!

Daarnaast is meer geconcentreerde massa, hoe meer deze verandert haar uiterlijk (warmt bijvoorbeeld). Het centrum van onze planeet is heet om deze reden. Miljoenen kubieke meter materiaal worden opgepropt in een ruimte die zo klein zijn als voor de productie van deze hoge energie door fusie rock en metal.
Het lijkt - in feite - die echt iets zaken die te maken hebben we ook nog niet helemaal begrepen. Om dezelfde hoeveelheid ruimte (wat zien we de lege ruimte, maar dat is echt niet leeg), plus hoeveelheden materie-energie comprimeert in deze ruimte, hoe groter de gravitatie-effecten (op het omliggende gebied) en de effecten op het veld zelf (verwarming) . Zij heeft de indruk dat er sprake is van een contingent van vrije ruimte kunnen bezetten het veld. Meer consumptie aandeel (compressie van het onderwerp) meer ruimte Ik heb dit verbruik. Hoe hoger de dichtheid van materie in relatie tot hetzelfde gedeelte van de ruimte en hoe groter de gevolgen van deze set.

Met wellicht een beetje off parallellisme, stel je de ruimte luchtledige-achtige water in een emmer. Als je een bal in de emmer, het water stijgt, omdat de bal heeft bezet de ruimte die eerder in het water.

In de meerderheid van de subatomaire materie waarmee we elke dag kunnen worden paraganata een spons. In de praktijk, zelfs als we schaal een rots lijkt te bezetten de hele ruimte van haar volume, waarbij de details zouden vinden in porties van de lege ruimte. Inderdaad dompelen een spons in ons eerste emmer, het waterpeil zou stijgen veel minder, omdat de spons - onze ogen - neemt een kleinere omvang, en wat we zien aan de buitenkant is een schijnbare volume.

De dichtheid van materie (hoeveelheid van een stof in relatie tot een bepaald gebied) is een belangrijk element in het begrijpen van de mechanismen die sottointendo zwaartekracht.

Il Tempo, dit sconsciuto, wordt gezien als een extra dimensie toe te voegen aan onze driedimensionale referentiesysteem. Ik vraag me af of dit inderdaad correct is voor een echt begrip van deze vreemde zaak dat we een beroep Time.

De relativiteitstheorie beperkt, bijvoorbeeld, heeft aangetoond twee dingen:

1. De absolute tijd - Newton - nee!
2. Snelheid die vergelijkbaar is met die van het licht, zowel voor de statistiek drie-dimensionale ruimte dat de "statistieken" van de tijd!

Voor onze percepties, indien niet begrijpen, de drie-dimensionale ruimte is gemakkelijker geassimileerd en blijkbaar begrijpelijk zijn voor onze gedachten. We moeten voortdurend omgaan met de drie-dimensionale ruimte. Het is onze natuurlijke habitat, kunnen we zien, meten, kunnen we gaan een stuk van de ruimte en terug op onze voeten - iets prachtigs als je denken. Daarom hebben we een breed scala van maatregelen voor het uitvoeren van proeven en experimenten die op deze drie-dimensionale weefsel.

Wie weet of de natuur in staat is geweest om te kiezen voor het aantal ruimtelijke dimensies?

Dit eenvoudige concept van de ruimte is zo goed kennen, ondanks deze nauwlettend in de gaten en diepe, verborgen - in mijn ogen - dieper concepten die ons nog ontsnappen. De werkzaamheden op het metrische ruimten en met meer of minder dimensies werden uitgevoerd door gerenommeerde wiskundigen en natuurkundigen, zelfs in de historische periodes zijn verre van praktische toepassingen: in feite een aantal van deze werken, zoals wiskundige Reimann, werden vrijwel herontdekt jaar, zo niet eeuwen na hun bekendmaking.

Wat is echt fascinerend loop van de tijd is zijn eigendom van "geheugen". Dat stelt ons in huis om een onderscheid te maken tussen "het verleden" en "toekomst". Wat blijkt is de mogelijkheid tot opslaan van het tijdstip van een evenement gaat door met de spreiding in wat we met "toekomstige".

Waarom moet ik wachten voor het verwarmen van een kruik water? Waarom we gewoon zijn. We weten dat we moeten zorgen voor meer energie om de kruik, en wat lijkt vanzelfsprekend voor ons als voor ons vanzelfsprekend dat "nu" de kruik is meer "hot" in vergelijking met "before". De warmte van "nu" is gelijk aan de warmte "voor" meer als "voor" en ga zo maar door. Elk moment "dit" bevat zichzelf en het voorgaande jaar. Onthoud, ongeveer een bedrag nummer. Misschien niet zo ruw als je bedenkt - in dit - dat de "5" niet zou kunnen bestaan indien er sprake was van een "4", enzovoort.

Ik neem een leeg vel papier en beginnen met het schrijven van mijn naam. Toen ik klaar was heb ik een foto van de "tijd". Ik zie het "bedrag" van wat ik heb gedaan "voor" en "nog vóór".

En 'geen twijfel over bestaan dat mijn "nu" is de som van mijn "voor" en "then". In deze visie kan ik niet identificeren van de tijd als vierde dimensie. Deze functie van "sum" is niet zichtbaar in de gewone drie dimensies, bijvoorbeeld. Hoe kan iets afdoen aan een ruimte? De ruimte heeft geheugen van zelf?

Bijvoorbeeld, als we de as van onze drie-dimensionale ruimte, de as x. Hij houdt erg zinvol om te praten over (xn) als precedent (x + n)? Met andere woorden, dat ze weet van het bestaan van x (xn) of (x + n)? Na verloop van tijd - relet naar onze ervaring - kan ik zeker zeggen dat "nu" goed op de hoogte van het bestaan van "vóór"! Hoogstens kan twijfelen aan een "na"!

In de "tijd" - in plaats - er is een "pijl" wat duidt op een pseudo-richting! Het lijkt bijna vanzelfsprekend is, is het duidelijk dat de ruimte voor een "pijl" is altijd relatief. Wat is mijn "recht" kan je "links", dan is dit voor mij zo ruimtelijk "na" voor u wellicht ruimtelijk "before".

We zijn het er echter allemaal over eens - relet in onze wereld of een gedeelte van het heelal - wat is "voor" en wat komt "na" - exclusief Beperkte relativiteitstheorie cursus (wij zijn niet in uniform beweging). Er zijn geen duidelijke conflicten in deze. Ook wat ik doe "nu" zal gevolgen hebben op wat zich identificeren met "na". De ruimte lijkt niet aan dit kenmerk bezitten, is niet permanent beïnvloed worden door iets.

Volevo sottolineare una cosa - a mio avviso - importante, riguardo il dualismo onda-particella.
Tutti conoscono l’esperimento mentale legato alla giovinezza di Einstein, quando si chiedeva che cosa avrebbe visto se fosse riuscito a correre abbastanza veloce da raggiungere la velocità della luce. Ebbene, questa visione ha una sua importanza che va oltre la dichiarazione successiva della relatività ristretta.
La questione fondamentale è che viaggiando alla velocità della luce, se mai fosse realizzabile, l’onda luminosa non ci apparirebbe più come tale. Prima di tutto non potrebbe oscillare, nello stesso modo in cui un surfista riesce a montare su un onda del mare. Il surfista vede solo acqua-statica nel momento che si sincronizza con l’onda stessa. Diventa anch’esso parte dell’onda!

Questo è importante ai fini di una reale comprensione sia del dualismo onda-particella, sia del concetto di collasso di un’onda.

Sono sicuro che sono i semplici concetti a metterci sulla strada giusta. Quello che serve alla fisica moderna sono fari nella notte buia in grado di giudarci davvero verso una comprensione della natura.