Pensieri Sottili

Om inzicht te krijgen in de essentie in het Klein Relativiteit we een van de meest fascinerende elementen van de natuur: het licht.

Waarom verplaatsen van auto's in de race "voor" op een snelweg in het licht?

Omdat het licht, vooral zichtbaar zijn, heeft een belangrijke rol gespeeld in de "ontdekking" van Restricted Relativiteit en heeft ook geleid de fysica van late XIX op de rand van een diepe crisis.

Wij moeten niet per se geïnteresseerd in het licht, als zichtbaar licht, maar van de buitengewone verschijnsel dat het elektromagnetische veld.

Wat is, om te beginnen met het woord kamp?

De Field

Het concept van het gebied is van cruciaal belang voor de uitleg en inzicht van de vele verschijnselen. De invoering ervan is de intuïtie van de grote natuurkundige Michael Faraday. Om te proberen om een gebied als voorbeeld nemen we onze planeet Aarde. Wanneer we spreken van zwaartekrachtconstante gebied, bijvoorbeeld: de regio rond onze planeet, dat heeft de eigenschappen van een massa naar het midden van de Aarde. Het kamp, dus ook in een vacuüm en is het resultaat van de aanwezigheid van iets.

Een magneet, net als een gewone magneet, bijvoorbeeld, genereert wat is bedoeld als magnetische veld rond de regio van de ruimte om hem heen.

Een elektrische lading ontstaat een punt, rond de streek van de ruimte rond, wat wordt aangeduid als Camp Electric.

Wat is dan een elektromagnetisch veld?

Het heet het elektromagnetische veld (of elektromagnetische straling), de combinatie van een elektrisch veld en magnetisch veld. Wat we weten te ontdekken, onder andere, is dat een magnetisch veld is nauw gekoppeld aan een elektrisch veld, en vice versa. In de bijzondere omstandigheden van elk produceert de andere. Twee kanten van dezelfde medaille woorden. De verrassing, vervolgens kwam toen werd ontdekt dat de variatie van een elektrisch veld met een magnetische veld (elektromagnetische veld) geproduceerde golven, als bij toeval, waren op reis in een vacuüm op de snelheid van het licht c (299.792.458 m / s).
In de praktijk bleek dat het zichtbare licht slechts een - met name - elektromagnetische golf. Het fascinerende is dat de radio golven, bijvoorbeeld, zijn ook elektromagnetische golven. We zien niet de ether alleen omdat ze een frequentie (of golflengte) afwijkt van het zichtbare licht en dus niet door onze visuele zintuigen, de ogen, maar in wezen de ether (die heeft een golflengte tussen 1 meter en 1 km) en het licht van een kaars is precies hetzelfde!

De warmte gemaakt van een warm lichaam, bijvoorbeeld, is ook een elektromagnetische golf: het infrarood. We kunnen niet zien met blote ogen (onze ogen waarnemen met golflengten tussen 400 nano-meter en 700 nano-meter, zijn er hulpmiddelen, medische en militaire die kunnen "zien" de infrarood), maar we waarnemen als "het gevoel van de hitte." (meer ...)

Tijd, dit sconsciuto, wordt gezien als een extra dimensie toe te voegen aan onze driedimensionale referentiesysteem. Ik vraag me af of dit inderdaad correct is voor een echt begrip van deze vreemde ding noemen we Tijd.

Relativiteitsleer beperkt, bijvoorbeeld, heeft aangetoond, dat twee dingen:

1. De absolute tijd - Newton - niet bestaan!
2. Snelheid die vergelijkbaar is met die van het licht beïnvloedt zowel de drie-dimensionale metrische ruimte die de "metric" van de tijd!

Voor onze perceptie, zo niet begrijpen, de drie-dimensionale ruimte is gemakkelijk te begrijpen en ogenschijnlijk vergelijkbaar zijn met onze gedachten. We hebben voortdurend te maken met de drie-dimensionale ruimte. Het is onze natuurlijke habitat, we kunnen zien, te meten, kunnen we een stuk van de ruimte en terug op onze stappen - en dat is geweldig als je denken. Daarom hebben we een breed scala van maatregelen voor het uitvoeren van tests en experimenten op dit drie-dimensionale weefsel.

Wie weet of de natuur heeft kunnen kiezen voor het aantal ruimtelijke dimensies?

Dit eenvoudige concept van de ruimte is zo bekend, maar een zorgvuldig onderzoek en een diepe, verborgen - naar mijn mening - de meest ingrijpende concepten die nog ontsnappen ons. De werkzaamheden op het metrische ruimten en met meer of minder dimensies werden uitgevoerd door beroemde wiskundigen en fysici, zelfs in periodes van de geschiedenis zijn verre van praktische toepassingen: in feite een aantal van deze werken, zoals de wiskundige Reimann, werden vrijwel herontdekt jaar, zo niet eeuwen na zijn bekendmaking.

Wat is echt fascinerend in de tijd is zijn eigendom van "geheugen". Die eigenschap maakt het ons mogelijk om een onderscheid te maken tussen "het verleden" en "toekomst". Wat blijkt is de mogelijkheid voor het opslaan van het tijdstip van een evenement blijft uitbreiden in wat we met "de toekomst".

Waarom moet ik wachten om warmte een kruik water? Waarom we gewend zijn geraakt. We weten dat we moeten zorgen voor meer energie op de kruik, en wat is duidelijk voor ons als voor ons vanzelfsprekend dat "nu" de kruik is meer "hot" in vergelijking met "voor". De warmte van "nu" is gelijk aan het vuur "voor" meer als "voor" en zo verder. Iedere keer dat "dit" bevat zichzelf en het voorgaande jaar. Onthoud, ongeveer een totale aantal. Misschien niet zo ongeveer als je bedenkt - in dit - dat de "5" niet zou kunnen bestaan indien er sprake was van een "4", enzovoort.

Ik neem een vel wit papier en beginnen met het schrijven van mijn naam. Toen ik klaar Ik heb een foto van "tijd". Ik zie de "som" van wat ik heb gedaan "voor" en "nog vóór".

E "geen twijfel dat mijn" nu "is de som van mijn" voor "en" dan ". In deze visie kan ik niet de tijd als vierde dimensie. Deze functie van "bedrag" is niet zichtbaar in de gewone drie dimensies, bijvoorbeeld. Hoe kan invloed hebben op een gebied? De ruimte is het geheugen van zichzelf?

Bijvoorbeeld, als we de as van onze drie-dimensionale ruimte, de as x. Echt zinloos om te spreken van (Xn) worden als voorheen (x + n)? Met andere woorden, wie weet van het bestaan van x (Xn) of (x + n)? Met de tijd - relet onze ervaring - kan ik zeker zeggen dat het "nu" goed op de hoogte van het bestaan van de "eerste"! Hoogstens kan men twijfelen aan de "na"!

In de "tijd" - maar - er is een "pijl", die duidt op een pseudo-richting! Het lijkt vanzelfsprekend, het is duidelijk dat de ruimte voor een "pijl" is altijd relatief. Wat is mijn "recht" kan je "links", en wat voor mij is ruimtelijk "na" voor u kan worden ruimtelijk première.

We zijn echter allemaal over eens - relet aan ons deel van de wereld of heelal - op wat er "voor" en wat komt "na" - behalve natuurlijk beperkt relativiteit (we zijn niet in uniform beweging). Er is geen duidelijke conflict met dat. Ook wat ik doe "nu" zal hebben enige invloed op wat we identificeren met "later". De ruimte lijkt niet te hebben die eigenschap, niet wordt beïnvloed door iets permanent.